حميد تقوائي: سيزده آبان با شعار جمهوري اسلامي نميخواهيم
October 28, 2009
جوانان کمونیست ۴۲۶
سيزده آبان با شعار جمهوري اسلامي نميخواهيم
حميد تقوائي
مطلب زير از سري گفتارهاي روزانه ۱۰ دقيقه اي حميد تقوايي در تاريخ ۳ آبان ۸۸ است. ج.ک
با سلام به شما بينندگان اين برنامه
به ۱۳ آبان نزديک ميشويم و همه دارند براي اين روز خود را مهيا ميکنند. حکومتيها، نيروهاي مختلف سياسي و بالاخره توده مردم.
اين روز از نظر مردم روز اعتراض است، روز مبارزه است. همانطوريکه اين روز بخاطر اعتراض و مبارزه دانش آموزان با حکومت شاه پايه گذاري شد. در آخرين روزهاي حکومت استبدادي شاهنشاهي، در اين روز دانش آموزان به اعتراضات و مبارزات مردم عليه آن حکومت و براي سرنگون کردن آن پيوستند. اين سنت مبارزاتيست که ۱۳ آبان را براي مردم روز مهمي ميکند. از نظر جانيان جمهوري اسلامي البته مساله فرق ميکند. آنها در چنين روزي با معرکه ي گرفتن سفارت آمريکا در واقع توانستند پايههاي حکومت آدمکش خودشان را تحکيم کنند و از آن به بعد با کوبيدن بر طبل تو خالي مرگ بر آمريکا و غيره در واقع ديکتاتوري خودشان را گسترش دادند و در مقابل مردم ايستادند. بنابراين براي حکومت ۱۳ آبان يک روزيست که دوباره آن معرکه سفارت گيري را علم کند. با مرگ بر آمريکا و اسرائيل به ميدان بيايد و بار ديگر بساط عوام فريبي اش را بگستراند، به اميد اينکه بتواند چند روز بيشتر به حيات ننگينش ادامه دهد. ولي اين دوره ديگر تمام شد ه است ديگر در جامعه ايران بجز معدودي از جيره خواران خود حکومت کسي نيست که به دنبال اين نوع شعارهاي ضد آمريکايي و ضد اسرائيلي و اين معرکه و عوام فريبي جمهوري اسلامي باشد و کمترين توهمي به اينها داشته باشد. بنابرين براي ما مردم روز ۱۳ آبان يک روز ديگريست، براي اينکه باز در صفوف ميليوني در تهران و بقيه شهرها به خيابانها بياييم و با فرياد مرگ بر ديکتاتور، با فرياد مرگ بر ولي فقيه و حکومت اسلامي نميخواهيم فرياد اعتراض خود را بلند کنيم و به اين حکومت نشان دهيم که ديگر نميتواند با جنايت و کشتارهايي که هر روز در حال ارتکاب آن است به حيات ننگينش ادامه بدهد و جايي در جامعه ندارد. براي ما روز ۱۳ آبان فرصت ديگريست، بهانه ديگريست، موقعيت ديگريست تا باز با صفوف ميليوني به خيابانها بياييم و نشان بدهيم انقلاب زنده است، اين جنبش زنده است، به پيش ميرود و خواب راحت را از چشم اين ديکتاتورها و اين آيت الله هاي سرکوبگر ربوده و نميگذرد که اينها سر راحت به بالين بگذارند. نبايد به اين رژيم مهلت داد که حتي براي يک روز فکر کند همه چيز تمام شد، جامعه آرام شده و او پيروز و موفق شده و توانسته مردم را شکست دهد و به عقب براند. ۱۳ آبان روز ديگريست براي اينکه قدرت خودمان را نشان دهيم و يک پارچه در برابر حکومت بايستيم.
از نظر نيروهاي سياسي هم اين روز معاني مختلفي دارد. کسانيکه خودشان را سبز مينامند و سعي ميکنند جنبش انقلابي مردم را به اسم جنبش سبز وانمود کنند تا به اين ترتيب و با اين اسم به قول خودشان اين جنبش را در چهارچوب حفظ نظام نگاه دارند هم در حال تدارک براي اين روز هستند. ولي براي مردم روشن است که هر اندازه دعوا بين جناح هاي حکومت بالا بگيرد، با اين حال امر مردم، درد مردم، مساله مردم آزادي و رهايي از شر کل جمهوري اسلامي است. بنابراين از موسوي گرفته تا کروبي و هر کس ديگري که بخواهد مبارزه و اعتراض مردم را در چهارچوب همين نظام نگاه دارد و “دوره ي خميني را به مردم وعده بدهد” و از “جمهوري اسلامي نه يک کلمه کم ونه يک کلمه زياد” صحبت کند، در مبارزات مردم جايي ندارد. مردم ميخواهند کل اين نظام را جارو کنند و از سر راه کنار بزنند و همه اعترضات اين چند ماه اخير اساس، جهت و هدفش همين بود است. تمام تمهيدات و کوشش هاي کساني که خودشان را سبز و جنبش سبز مينامند انجام ميشود براي اينکه اين حرکت را در چهارچوب قوانين جمهوري اسلامي محدود کنند ، در چهارچوب حفظ نظام جمهوري اسلامي نگه دارند، وعده اسلام يک کمي متفاوت تر را ميدهند، جمهوري اسلامي نوع دوم را وعده ميدهند، اينها ديگر در سياست در ايران و در نزد مردم جايي ندارند. اگر قرار بود اين بساط با استقبال مردم روبرو بشود اصلاً اين مبارزات پيش نميآمد. خاتمي يکبار اين را آزمايش کرد و شکست خورد و کنار رفت و ديگر خط استحاله و تغيرات تدريجي و اسلام خوب و بد و غيره جايي در جامعه ندارد. مردم بلند شده اند که حکومت اسلامي را با تمام ماشينهاي دولتي و با تمام جناح هايش و با تمام قوانين و مناسباتش کنار بگذارند، اعتراض و انقلاب و جنبشي که الان در ايران پا گرفته است به همين دليل شروع شده است. مضمون و هدف واقعي و خواست واقعي مردم چيزي جز اين نيست که بايد جمهوري اسلامي کنار برود.” جمهوري اسلامي نميخواهيم نميخواهيم”، اين شعاري بود که چند سال قبل جوانان آرياشهر در تهران با صداي بلند فرياد کردند. اين شعار خيلي موجز و فشرده جهت و اراده جامعه را نشان ميدهد. جمهوري اسلامي نميخواهيم. اين حرف کارگران است، حرف دانشجويان و جوانان است، حرف زنان است و حرف ۹۹ درصد مردم محروم و تحت ستم ايران است. جمهوري اسلامي نميخواهيم، حکومت مذهبي نميخواهيم. اين شعار محوري روز ۱۳ آبان است.
الان در سايتها، بحثها و در گفتارهاي راديوي و غيره نيروهاي سياسي مختلفي در مورد شعارها ليست ميدهند و شعارها و خواستهايي را مطرح ميکنند. تا آنجايي که به جمهوري اسلامي مربوط ميشود طبعاً سعي خواهد کرد که با هاي و هوي ضد آمريکا و اسرائيلي گري دوباره مبارزات مردم را تحريف کند و اين طور نشان بدهد که اين روز، روزيست که مردم و حکومت کنار هم عليه آمريکا يا عليه استکبار جهاني يا شيطان بزرگ و از اين نوع خزعبلات، ايستادهاند، گويا در خود جامعه ايران مردم حکومتشان را قبول دارند. سعي مي کنند وانمود کنند اتفاقاتي افتاده و تمام شده!! و الان روز ۱۳ آبان روزيست براي اعتراض عليه بيگانگان. اين برداشت از ۱۳ آبان جايگاهي در ميان مردم ندارد، همانطور که در روز قدس هم جمهوري اسلامي نتوانست اين سياست را به پيش ببرد بي شک در روز ۱۳ آبان هم نخواهد توانست.
ولي از آن طرف آن بخشي که هنوز خود را طرفدار موسوي، سبز و غيره ميدانند ميخواهند اين روز را تبديل کنند به يک نوع دلجويي از آمريکا و اينطور جلوه دهند که ميشود به امامزاد آمريکا دخيلي بست و گويا از اين طريق ميشود مسائل و مشکلات را حل کرد. امر مردم هيچ کدام از اينها نيست اين روز اصلاً ربطي به آمريکا و ضد آمريکا گراي يا له يا عليه آمريکا شعار دادن ندارد. اين روز، روز مبارزه، روز شعار دادن عليه جمهوري اسلاميست. درد مردم اين حکومت اسلامي است و اين جنبش بايد روشن و شفاف به پيش برود ، براي اينکه جمهوري اسلامي را از سر راه خودش کنار بزند. اين اراده مردم است، مردم ميخواهند و عزم جزم کردند تا به اين هدف برسند. به همين خاطر نبايد هيچ کدام از اين شعارهايي که به نحوي جمهوري اسلامي را نگاه ميدارد، بنحوي در چهارچوب اسلام ميخواهد حرف بزند قبول کرد. شعارهايي که بنحوي ميخواهد اينطور نشان بدهد که هنوز دعوا بر سر انتخابات و تقلب در انتخابات است، گويا دعوا اين است که ميخوهيم برگرديم به دوران خميني يا قانون اساسي، اين شعار ها را بايد کنار زد. اين شعارها در ميان مردم نبايد جايي داشته باشد و همينطور از آنطرف شعارهايي که ميخواهد بر طبل ضد استکبار جهاني و ضد آمريکايي و ضد اسرائيلي و ضد شيطان بزرگي بکوبد، اين هم بساط عوام فريبي حاکمين جمهوري اسلامي در تمام اين سه دهه بود، اينها هم بايد کنار برود.
در سياست ايران مدتهاست و به خصوص در ۴ ماه اخير يک عامل جديدي تعيين کنند است و آن عامل نيرو و قدرت مردم است. مبارزه مردم براي رسيدن به خواستهاي مستقل خودشان که به هيچکدام از جناح هاي حکومت ربطي ندارد و همچنين به هيچکدام از سياستهاي جهاني غرب يا نيروهاي ديگر هم ربطي ندارد. شعار و مبارزه مردم بر سر رسيدن به يک جامعه آزاد، برابر، مرفه و انساني است، براي رسيدن به يک جمهوري انساني.
شاد و پيروز باشيد
